Θα Σωπάσω

0
405
mati, 23july, jason

To MATI επιτέλους στο δρόμο της αποκατάστασης!

Μπράβο λοιπόν στην Νέα Δημοκρατία, στην άμεση δράση με το που έλαβε την σκυτάλη και την σοβαρότητα που ανέλαβε να αποκαταστήσει το πληγωμένο ΜΑΤΙ.

Οι κάτοικοι της  περιοχής ευχαριστημένοι που όλα πια έχουν πάρει το δρόμο τους, αναμένουν πως και πως την τελική φάση της αποκατάστασης με το ΕΧΣ να είναι σε μια τελική ευθεία και να δούμε το νέο Μάτι, με τους φαρδύς δρόμους, τα καινούρια όμορφα σπίτια, τις πλατείες και φυσικά τα μεγάλα δέντρα που απεικονίζονται ολοζώντανα στις μακέτες του σχεδίου. Όλα αυτά αλώστε αποδεικνύονται από των αριθμό συμμετοχής της χθεσινής διαμαρτυρίας.

Μερικές  φορές σκέπτομαι.. “γιατί ρε γαμώτο να μην καιγόταν η μάνα μου”… με τα 10.000 ευρώ αγόραζα το Volkswagen Touareg του 2005 και θα με έβλεπαν και με άλλο μάτι οι «φίλοι» μου από το Νέο Βουτζά.

Αν είχε καεί και η θεία μου θα λάμβανα 20.000 ευρω! το φαντάζεστε? Με 20.000 πας αλλού! Mercedes Benz Λιμουζίνα μοντέλο του ’09! Με αυτό τολμάς και να παρκάρεις Σάββατο μεσημέρι στο οπωροπωλείο του Στουραήτη στην Λ. Φλέμιγκ δίπλα στα άλλα ΙΧ της ίδιας κλάσης  που φορτώνουν τα ψώνια του διήμερου για το εξοχικό στο Μάτι.

Τελικά όλα είναι μια χαρά!

Ιάσωνα έχεις πολύ θυμό μέσα σου, θες να δώσω το τηλέφωνο σου στην ψυχολογική υποστήριξη που παρέχει το κράτος για να τους μιλήσεις? Με ρώτησε φιλικά μια γειτόνισα στο Ν.Βουτζά.

Φυσικά και έχω θυμό, είναι δυνατόν να μην έχω θυμό? Και δεν έχω θυμό γιατί τελικά έζησε η Μητέρα μου και έχασα τα 10.000, αλλά έχω τεράστιο θυμό με όλα αυτά που αντιλαμβάνομαι γύρω μου!

Ας μου επιτραπεί τουλάχιστον να γράφω και να ζωγραφίζω για όλο αυτό το άδικο γύρω μας!

Δεν είναι μόνο θυμός, αλλά είναι και μία τεράστια απογοήτευση!

Ας τα πάρουμε από την αρχή…

Στις 23 Ιουλίου του 18 βιώσαμε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην Ελληνική Ιστορία. Προσωπικά πιστεύω ότι εξαιτίας μιας εντελώς διαφορετικής και νέας πολιτικής κατεύθυνσης στη διακυβέρνηση στη χώρα, αντιμετωπίσαμε το απόλυτο χάος στην αντιμετώπιση μιας πυρκαγιάς.  Δεν θα αναλύσουμε περαιτέρω σε αυτό το κείμενο τα ντοκουμέντα και τις αποδείξεις, γνωρίζουμε πια πως στην πρώτη κρίσιμη ώρα που καιγόταν χαμηλή βλάστηση και όπου με μία ρίψη ελικοπτέρου θα είχαν λήξει τα πάντα, πολύ απλά αυτό δεν έγινε ποτέ.

Αντιθέτως η χαλαρή στάση των εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στα ΜΜΕ, επέτρεψε όλο το βάρος να πέσει σε άλλα μέτωπα αλλά όχι το δικό μας.

Το ΜΑΤΙ

Το Μάτι είναι μια κατάπληκτη κυρίως παραθεριστική περιοχή. Λίγο πολύ, όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής αγαπάμε το Μάτι, γιατί έχουμε φίλους εκεί, γιατί κάνουμε τα μπάνια μας στην θάλασσα, εκεί διασκεδάζουμε και τρώμε και γιατί από τα παλιά χρόνια προσέφερε ζωή και χαρά με τα Cinema , ηλεκτρονικά παιχνίδια, Disco και άλλα.

Θυμάμαι το πρώτο μου χταπόδι που έβγαλα Σεπτέμβριο Μήνα στο Μάτι, που ήμουν τότε μόλις 7 ετών. Θυμάμαι την προβολή της ταινίας “Superman” στο Cinema Miami, τις δέκα δραχμές για ένα παιχνίδι Pac-Man στο Ματι Μπαμ.

Θυμάμαι την προβολή της ταινίας Superman με των Christopher Reeve στο θερινό Σινεμά στο Ματι

Στην προκειμένη καταστροφή όμως αυτά τα 4 γράμματα έπαιξαν αρνητικό ρόλο.

Μάτι! Η λέξη Μάτι, με τα μόλις 4 γράμματα φάνικε τελικά λουκούμι για κάθε ΜΜΕ και τίτλο εφημερίδας. Εύκολο, κοντό, δισύλλαβο. Έτσι σε άμεσο χρονικό διάστημα συνδέθηκε παγκοσμίως η καταστροφή της 23 Ιουλίου με την περιοχή Μάτι !

Ανέφερα την αγάπη μου για το Μάτι, γιατί δεν κάνει σε καμία περίπτωση να παρεξηγήσουμε η να μειώσουμε την αγαπημένη μας περιοχή αυτή. Σήμερα πια πρέπει όλοι να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης τους όμως, γιατί ουσιαστικά αυτό που έγινε είναι μια πραγματικά τεράστια καταστροφή, δίνοντας την εικόνα πως η καταστροφή αφορά ένα “χωριό”, ενώ στην πραγματικότητα αφορά “πολλά χωριά”.

Απαντήστε στον εαυτό σας τα εξής:

Τι γνωρίζει η κοινή γνώμη παγκοσμίως για την καταστροφή της 23 Ιουλίου? Είναι το ίδιο να πιστεύει κάποιος ότι κάηκε ένα χωριό κάπου η κάηκαν πολλά χωριά?

Η όλη σκέψη αυτή είναι η προσωπική μου και την θέτω απλά ως μια ανάλυση με πολύ αγάπη και σεβασμό στο Μάτι, που το αγαπώ τόσο πολύ και τους κατοίκους του. Κλείνω την παράγραφο προτείνοντας απλά στο εξής να αναφερόμασταν γενικά όλοι στην πυρόπληκτη περιοχή της 23 Ιουλίου, σε συντομία «23 Ιουλίου». Που πρέπει να αποτυπωθεί ως ημέρα μνήμης και ελπίδας, όπως λέμε 28 Οκτωβρίου, 25 Μαρτίου κλπ. Η καταστροφή αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί και η αναφορά στην ημερομηνία θεωρώ πως είναι η πιο σωστή.

Η ΣΕΚΜΑ

Η Συντονιστική Επιτροπή Κατοίκων Ματιού, είναι μια ομάδα ανθρώπων που αρκετές φορές μου έχει ανεβάσει την πίεση και έχουμε συγκρουστεί. Από την πρώτη στιγμή, είτε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα είτε μέσα από συνελεύσεις υπήρχε ένας πόλεμος. Γιατί αλήθεια? Εγώ ξέρω τι νιώθω, δεν ξέρω και δεν μπορώ να εκφράσω τι νιώθουν η σκέπτονται οι άλλοι.

Ειδικά στην αρχή και τα πρώτα βήματα της ΣΕΚΜΑ ένιωσα μια αδικία, ένιωσα ότι άνθρωποι που ούτε έχασαν το σπίτι τους, ούτε την πρώτη κατοικία τους, εθελοντικά λάβανε πρωτοβουλίες για τον καμένο τόπο και για τους Πυρόπληκτους  χωρίς όμως να έχουν την οποιαδήποτε εξουσιοδότηση για αυτές τις ενέργειες.

Ενέργειες  χωρίς καμία υπογραφή και χωρίς κανένας να αναλαμβάνει την πραγματική ευθύνη για αυτές. Στα πλαίσια αυτά έγιναν συγκεντρώσεις με τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, με υπουργούς και βουλευτές ή ανθρώπους από το Δασαρχείο. Σε όλα αυτά δεν ερωτήθηκε ποτέ δημόσια κανένας στο πώς επιθυμούμε ως πυρόπληκτοι να αντιμετωπίσουμε αυτές τις συσκέψεις, αλλά ούτε και ενημερωθήκαμε νωρίτερα για μια πιο ενεργή συμμετοχή και πολλά άλλα.

Ο θυμός μου συσσωρεύθηκε μου βλέποντας όλα αυτά, η στεναχώρια μου για την όλη κατάσταση της περιοχής και τις απώλειες από την καταστροφή. Και δυστυχώς όλες οι ενέργειες που έκανα (με την όποια διπλωματία….), δεν βοήθησαν τελικά σε καμία επίλυση των προβλημάτων αλλά ίσα ίσα μόνο πρόσβαλαν και πλήγωσαν ανθρώπους που μπορεί όντως μόνο καλό σκοπό να είχαν και να έχουν.

Όμως δεν παύω να πιστεύω μέχρι και σήμερα  ότι έχω δίκιο, και ας μην έχω τον τρόπω να το εκφράσω σωστά. Το πιστεύω μου είναι πως για ενέργειες που αφορούν και άλλους πέρα από τον εαυτό μας, επιβάλλονται κανόνες και ο δρόμος του νόμου.  Επιστολές προς το κράτος, με τις όποιες αναφορές προς το κράτος που μεταφέρονται από τα μέλη της ομάδας πρέπει να είναι ενυπόγραφες και με διαφάνεια!

Έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια μετά την καταστροφή, θα είναι εντελώς άδικο να μην αναγνωρίσουμε μέσα σε αυτή την ομάδα της ΣΕΚΜΑ άξιους ανθρώπους που κάνουν μια μεγάλη προσπάθεια, και αφιερώνουν πολύ χρόνο και αγάπη για να βοηθήσουν στο έργο της αποκατάστασης.

Εχθές στην διαμαρτυρία Πυρόπληκτων δεν ήταν παρόντες οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, συμετείχαν όμως πολλοί από την ΣΕΚΜΑ, που με τις φωτογραφίες τους που ανεβάζουν, τα σχόλια και τα άρθρα τους συμβάλουν ουσιαστικά στον αγώνα τις αποκατάστασης. Εγώ ως Πυρόπληκτος τους ευχαριστώ!

Αυτή την παράγραφο την κλείνω τονίζοντας όμως, ότι μέχρι και σήμερα ακόμα δεν αναγνωρίζω την άναρχη μέθοδο αλλά παρακαλώ ξανά την ΣΕΚΜΑ να λειτουργεί ορθά, με καταστατικό και κανόνες και ευθύνη της υπογραφής τους και όχι έτσι απλά ως μια ομάδα, τονίζω πως υπάρχει πια και ένα σωματείο πυρόπληκτων και πως είναι λύση και η ενσωμάτωση σε αυτό ή ακόμα να σκεφτούν την δημιουργία σωματείου/συλλόγου κάτι που δεν θα πάρει πάνω από 15 ημέρες λόγω της έκτακτης ανάγκης που έχει οριστεί για την περιοχή μας!

Μετά από 2 χρόνια σχεδόν δεν υπάρχουν άλλα αποθέματα κατανάλωσης ενέργειας  για αντιπαραθέσεις. Εξέφρασα εδώ για τελευταία αφορά τα προσωπικά μου πιστεύω στο πως λειτούργησε και πως θα έπρεπε να λειτουργεί μια ομάδα που εκπροσωπεί και άλλους.

Με το πέρας του χρόνου έχω γνωρίσει από την ΣΕΚΜΑ ανθρώπους  που αν είχαμε μια συνεργασία θα είχαμε όλοι μαζί φέρει τα πάνω κάτω! Έχει χαθεί πολύ πολύτιμος χρόνος! Σήμερα πια πρέπει όλοι να βοηθήσουν αν θέλουν πραγματικά να δουν σοβαρό αποτέλεσμα.

Το Κόκκινο Λιμανάκι

Το Κόκκινο Λιμανάκι, αναμφισβήτητα με μία από τις ομορφότερες παραλίες στην Ανατολική Αττική πληγώθηκε σφοδρά.

Στην περιοχή αυτή άφησαν την τελευταία τους πνοή οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας.

Συνέβησαν πραγματικές τραγωδίες εκεί. Εγκλωβισμένοι άνθρωποι σε φλεγόμενο οικόπεδο ούρλιαζαν φρικτά αναζητώντας  βοήθεια. Από την παραλία ακουγόντουσαν οι φρικτές φωνές τις απελπισίας που στιγμές μετά κατέληξαν σε σιωπή. Σήμερα και δύο χρόνια μετά υπάρχουν άνθρωποι που ακούν ακόμα αυτές τις φωνές.

Πόνο προκαλεί και η ιστορία με την νεαρή κοπέλα που για να αποφύγει το δράμα της φωτιάς κατέληξε να πέσει στο γκρεμό και να ξεψυχήσει στα βράχια της παραλίας.

Όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα συνέβησαν με τα πρωτοσέλιδα να γράφουν ΜΑΤΙ, όχι Κόκκινο Λιμανάκι. 

Η μητέρα μου σε νεαρή ηλικία στην όμορφη παραλεία στο Κοκκ. Λιμανάκι

Μια εικόνα που δεν θα υπάρξει ξανά παρά μόνο στο ίντερνετ.

Στην πρωτοβουλία κατοίκων του Νέου Βουτζά να δημιουργήσει πρώτος την λεγόμενη Συντονιστική ομάδα κατοίκων, ανταποκρίθηκαν μετέπειτα όλες οι περιοχές φτιάχνοντας και αυτές την συντονιστική ομάδα κατοίκων της ανάλογης περιοχής.  Έτσι, το Κόκκινο Λιμανάκι αναβάθμισε την σελίδα του στο διαδίκτυο, και υπό την αιγίδα του εξωραϊστικού Συλλόγου της περιοχής ξεκίνησε η διαδικασία εκπροσώπησης των πληγέντων κατοίκων της περιοχής από το Κόκκινο Λιμανάκι.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία με στέλεχος της ομάδας αυτής, και την επιθυμία μου για μια ενότητα, για μια ομάδα που θα εκπροσωπεί τους πυρόπληκτους γενικά η απάντηση ήταν πώς μια ομάδα από τεχνοκράτες είναι καλύτερη λύση για την εκπροσώπηση των κατοίκων τους.

Σε εκδήλωση που παραβρέθηκα και θέλησα να ενημερώσω  τους κατοίκους για την δεύτερη Γ.Σ. Πυρόπληκτων, μου απαγορεύτηκε ο λόγος, μου είπαν πως τα θέματα είναι πολύ συγκεκριμένα και ΔΕΝ γίνεται να ξεφύγουμε από το πρόγραμμα.
Είναι απόλυτα θεμιτό σε εκδηλώσεις που ειδικά ο χρόνος είναι περιορισμένος και υπάρχουν καλεσμένοι και ομιλητές να πρέπει να ακολουθήσει κάποιος ένα συγκεκριμένο πλάνο, όμως, όταν τελικά στο τέλος δόθηκε ο λόγος στους κατοίκους και το μικρόφωνο έκανε βόλτα και ξανά δεν μου επιτράπηκε να μιλήσω, αναγκάστηκα να βγω από το χώρο και πλέον φωναχτά από μακριά να ανακοινώνω και να γνωστοποιήσω την δεύτερη Γ.Σ. πυρόπληκτων του υπό ίδρυση σωματείου πυρόπληκτων.

Λυπάμαι πολύ για την συγκεκριμένη στάση, και θεωρώ πώς δεν θέλησαν να δώσουν το λόγο σε κάποιον που νιώθει διαφορετικά για την διοίκηση του Δήμου που ανήκει η συγκεκριμένη περιοχή.

Τονίζω  στην προκειμένη φάση, πώς ευελπιστώ στην οποιαδήποτε επιτυχία του Συλλόγου αυτού και τις ενέργειες που έχει κάνει καθώς η συγκεκριμένη περιοχή το έχει ιδιαίτερα ανάγκη. Τονίζω επίσης πως δεν είναι λίγες η φορές που έχω αναδημοσιεύσει θέματα που αφορούν το Κόκκινο Λιμανάκι, νέα που έρχονται από την σελίδα του συλλόγου, και ως κάτοικος και αυτής της περιοχής με σπίτι καμένο στην Οδό Ειρήνης  είμαι στην διάθεση να βοηθήσω  με ότι μπορώ. Παρακαλώ το σύλλογο να λάβει υπ όψιν πως υπάρχει σωματείο πυρόπληκτων και να καλέσει και να ενημερώσει τα μέλη του για αυτό αλλά και να συνεργαστεί με αυτό.

Ο Νέος Βουτζάς

Ο Νέος Βουτζάς έζησε την χειρότερη ημέρα στην ιστορία του με πολλούς  νεκρούς από πυρκαγιά για εντός σχεδίου περιοχή.  Ο Νέος Βουτζάς  είναι η μοναδική περιοχή που υπέστη σοβαρές ζημιές σε μεγάλα σπίτια. Γενικά υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά για το λόγο ότι είναι στο σχέδιο καταστράφηκαν πολύ μεγάλης αξίας ακίνητα.

Ναι μεν υπάρχουν αναφορές πως υπήρχαν σπίτια που ήταν ιδιωτικά ασφαλισμένα, αλλά γνωρίζουμε και αρκετές περιπτώσεις που δεν ήταν και τα χρήματα της οποιασδήποτε αποζημίωσης δεν φτάνουν για να γίνει ξανά ένα σπίτι αυτής της κατηγορίας ξανά.

Βίλες, σπίτια μοναδικής ομορφιάς. Θυμάμαι το σπίτι της Φούλης, μικρό παιδί πέρναγα από εκεί με την αδερφή μου να παίξουμε.  Το κεφάλι μου ίσα ισα έφτανε το μεγάλο σιδερένιο κρίκο της ξύλινης πόρτας που θύμιζε μοναστήρι. Ένα σπίτι που θύμιζε κάστρο, θύμιζε παλάτι.

Η πόρτα που χτύπαγα μικρός να μπώ…

Ξύλινα κουφώματα καρυδιάς, μια σκεπή με μοναστηριακό κλασικό στιλ  και  ένα μεγάλο κήπο με δέντρα και λουλούδια.  Ο κήπος είχε μία λίμνη με χρυσόψαρα. Με το που έμπαινες στο προαύλιο νόμιζες ότι βρίσκεσαι σε παλάτι. Αυτό δεν φτιάχνεται ξανά! Και να θέλεις, και λεφτά να έχεις, όπως δεν μπορείς να κάνεις ξανά το ίδιο κρασί, έτσι και αυτό δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο.

Το σπίτι που τόσοι θαυμάζαμε και σήμερα υπάρχει μόνο το κουβάρι του

Σήμερα και σχεδόν 2 χρόνια μετά άρχησε η κατεδάφηση του. “3η μέρα και αντιστέκεται..ούτε αυτό είναι εύκολο τελικά…” γράφει στην σελίδα της στο facebook η ιδιοκτήτρια που μεγάλωσε σε αυτό το σπίτι.

Στο Νέο Βουτζά υπάρχει η τραγωδία της κόρης που έχασε το πατέρα, του άνδρα που έχασε την αγάπη της ζωής του, της γυναίκας που έχασε την στήριξη της στα γεράματα.

Ο πανέμορφος λόφος του Νέου Βουτζά νεκρός. Χάσαμε αναμφισβήτητα το ομορφότερο πευκοδάσος της Ανατολικής Αττικής. Ξεκίναγε από το Λύρειο Ίδρυμα και κατέληγε στην θάλασσα. Ένα δάσος που με το μικροκλίμα του έκανε την περιοχή του Νέου Βουτζά να είναι το κλιματιστικό της περιοχής.

Περάσανε σχεδόν δύο χρόνια από την τραγική μαύρη ημέρα αυτή που μας έπληξε αλλά τα τραύματα είναι ακόμα φανερά. Και εδώ και παρ’ όλο που είναι εντός σχεδίου η περιοχή θα δούμε ερείπια, γιατί το να κερδίσεις το θηρίο της γραφειοκρατίας είναι μόνο του ένα θαύμα.

Το σπίτι μου που αποφάσισα να γυρίσω από Κόκκινο σε Κίτρινο καθως η μηχανικός μου επιβεβαίωσε πως δεν επαρκούν τα χρήματα για να ξανά γινει όπως ήταν ούτε στην φαντασία μου και αν θέλω στέγη να μείνω… θα το επισκευάσουμε απλά.

Ακόμα σήμερα ζούμε διακοπές  ρεύματος η ύδρευσης. Οι δρόμοι χειροτέρεψαν, όχι μόνο δεν έχουν  ανανεωθεί για δεκαετίες πολλές αλλά τώρα φέρουν και σφραγίδες πάνω που άφησαν τα καμένα και καταστραμμένα ΙΧ. Η γενική εικόνα όμως και ειδικότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες καμένες περιοχές είναι η ημέρα με την νύχτα.

Αναμφίβολα για μένα η εικόνα της πρώτης εισόδου του Ν.Βουτζά είναι καλύτερη από αυτήν και πριν την φωτιά.

Ο Νέος  Βουτζάς απέκτησε μια καταπληκτική αθλητική εγκατάσταση που με τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους θυμίζει άλλη χώρα της Ευρώπης. Για μένα το αποτέλεσμα αυτό που κυρίως οφείλεται σε πρωτοβουλία ιδιωτών οφείλεται και σε μια γυναίκα που δεν θέλει να αναφέρεται γενικά το όνομα της και το σέβωμαι αυτο, γιατί γνωρίζω πώς επιθυμεί να πράττει απλά και να προσφέρει χωρίς όμως δημοσιότητα. Το γούστο της, η συνεργασία και επιμονή της και προπαντός η θέληση για αυτό το αποτέλεσμα, χάρισαν σε εμάς και τα παιδιά μας αυτό το στολίδι, και κάθε φορά που περνάω από εκεί καθημερινά συγκινούμαι πραγματικά. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Και ευχαριστώ όλους αυτούς που είναι συντελεστές αυτής της επιτυχίας.

Ο Σύλλογος

Μιλώντας για κυρίες δεν γίνεται να μην αναφερθώ και στην πρόεδρο του Εξ. Συλλόγου του Νέου Βουτζά. Μπορεί να υπάρχει διαμάχη γιατί δεν συμφωνώ με την στάση που είχε ο σύλλογος για την χθεσινή διαμαρτυρία και θα αναλύσω πιο κάτω το γιατί, αλλά αυτό δεν θα με σταματήσει να αναφέρω αλλά και να ευχαριστήσω για την προσωπική συμπαράσταση απέναντι μου στο παρελθών, για την όλη προσπάθεια αποκατάστασης του Νέου Βουτζά και την προσπάθεια για την καλύτερη μεταχείριση των κατοίκων σχετικά με ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ, αλλά και τις δράσεις, εκδηλώσεις και την φιλική στάση προς το περιβάλλον.

Από την τραγική στιγμή της 23 Ιουλίου μέχρι και σήμερα ως κάτοικος του Νέου Βουτζά αλλά και απλού μέλους του Εξ. Συλλόγου έχω παραβρεθεί στις εκδηλώσεις, στις ομιλίες και σε σημαντικές διαμάχες ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και το σύλλογο.

Για τις στιγμές αυτές, την εκπροσώπηση του Συλλόγου και το συντονισμό θαυμάζω την Πρόεδρο για την στάση της, την οργάνωση και τον λόγο της. Η δημόσια εικόνα του Εξ. Συλλόγου δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Ευχαριστώ πολύ την πρόεδρο και τα μέλη για το αποτέλεσμα αυτό!

Η Διαμαρτυρία

Η Διαμαρτυρία δεν είναι μία, αλλά στο πέρας των σχεδών 2 ετών με διάφορους τρόπους έχουν γίνει προσπάθειες από τις ομάδες αυτές  να περάσουν το μήνυμα τους προς την κυβέρνηση.

Θεωρώ το κράτος τόσο ισχυρό και τα ΜΜΕ τόσο ελεγχόμενα που μέχρι σήμερα η εικόνα του εγκλήματος της 23 Ιουλίου οφείλεται στην κλιματική αλλαγή, το στρατηγό άνεμο και τους βλάκες κατοίκους που δεν εγκατέλειψαν τα σπίτια τους.

Αν έρθει κάποιος στην καμένη γη, θα δει πώς υπάρχουν λίγα περιστατικά μεμονωμένα που έχουν αποκατασταθεί αλλά όχι μόνο το τοπίο γενικά στην Λ. Μαραθώνος θυμίζει εικόνες από την Συρία, αλλά παρ’ όλο που ο κόσμος όλος αγκάλιασε θερμά τους πληγωμένους,  η εικόνα παραμένει σχεδόν ίδια.

Πόσο υπομονή πια να κάνει ο Έλληνας που είναι άρρωστα υπομονετικός και το διδάσκεται από μικρός στις ουρές δημόσιων υπηρεσιών και τις τράπεζες?  

Ξεχείλισε το ποτήρι και έτσι ανακοινώθηκε μια νέα διαμαρτυρία  αναφοράς στην στασιμότητα της αποκατάστασης.

200 περίπου άνθρωποι, οι μισοί από αυτούς από τις ομάδες πυρόπληκτων.

Καλώς η κακώς η διαμαρτυρία έγινε! Αφού ανακοινώθηκε, υποχρέωση μας να παραβρεθούμε όσοι πιστεύουμε σε αυτό τον αγώνα και έτσι θα είμαστε εκεί και την επόμενη φορά για να στηρίξουμε με την παρουσία μας και την φωνή μας την αδικία που μας πνίγει.

Είμαι πάρα μα πάρα πολύ απογοητευμένος! Ο ίδιος έχω φθαρεί πάρα πολύ δύο χρόνια τώρα για το άδικο που προανέφερα και προσπαθώ από την αρχή να υπερασπιστώ την ιδέα της δημοκρατίας, τα δικαιώματα των πυρόπληκτων και να κάνω το αδύνατο δυνατό για να αντιμετωπιστεί η πυρόπληκτη περιοχή αλλά και οι άνθρωποι εδώ της περιοχής άξια του εγκλήματος που υπεστήκαμε.

Δεν θέλω ξανά να τονίσω το μέγεθος του εγκλήματος αλλά να αναφέρω ότι όσοι πιστεύουν ότι εκπροσωπούν το καλό της περιοχής, της καμένης γης  αλλά και τους ανθρώπους τους, λειτουργούν σχετικά με το συμβάν σαν να έχουν μαύρα μεσάνυχτα!

Με πονά που μιλούν άνθρωποι που δεν έχασαν ούτε το σπίτι τους, και άνθρωποι που μοχθούν και μιλά η ψυχή τους δεν εισακούονται.

Πως επέτρεψαν άνθρωποι που έχασαν τα πάντα κάτω από τα πόδια τους να αναλάβουν εθελοντές για αυτούς την οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για την αποκατάσταση μου ειναι αδιανόητο.

Δεν είναι το ίδιο ένας σεισμός 10 Ρίχτερ που ισοπέδωσε μια πόλη με την τραγωδία της 23 Ιουλίου, πρέπει να το καταλάβετε αυτό!  

Στης 23 Ιουλίου σε μία χώρα που έχει κάθε καλοκαίρι πάρα πολλές πυρκαγιές, σε μία Αττική εντελώς καμένη ποια με πολύ λίγες εκτάσεις να έχουν απομείνει, είναι εγκληματική ενέργεια να μην έχουν λάβει προληπτικά μέτρα για αντιμετώπιση μιας καταστροφής από πυρκαγιά! Είναι τρελό να λέμε πώς αν φυσάει και πιάσει φωτιά πρέπει να πεθάνεις! 

“Το καλοκαίρι του 2017 μοιάζει σα να μην σταμάτησαν λεπτό να μαίνονται οι πυρκαγιές. Η Ζάκυνθος, η Ηλεία, η Κεφαλονιά και η Μάνη, τα Κύθηρα και τέλος η Βορειανατολική Αττική έβαλαν στη λίστα των καμένων δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών και αγροτικών εκτάσεων. Μόνο η Βορειοανατολική Αττική έφτασε τις 39.000 στρέμματα καμένης γης.” Δημοσίευση στο in.gr Τι μέτρα έλαβε για αυτό το κράτος για το επόμενο καλοκαίρι?

Ο σεισμός έρχεται ξαφνικά! Στης 23 Ιουλίου αντιθέτως  είχε βγει ανακοίνωση 3 ημέρες πριν για ακραία καιρικά φαινόμενα και η περιοχή έπρεπε να είναι θωρακισμένη! Για τους λόγους αυτούς και όλα τα άλλα στοιχεία που έχουν αναφερθεί πολλαπλά το έγκλημα που κόστισε ζωές, τα σπίτια και την ψυχική υγεία μας είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση!

Οι ομάδες όλες που εκπροσώπησαν τους πυρόπληκτους, φέρθηκαν στους πολιτικούς και υπεύθυνους κατά αυτό τον τρόπο?

Η ενέργειες αποκατάστασης, η συμπεριφορά απέναντι μας είναι άξια των περιστάσεων μίας τέτοιας εγκληματικής ενέργειας?

Για αυτό έγινε άλλη μια διαμαρτυρία αλλά και αυτή όχι με τον πιο ομαδικό τρόπο. Ξεκίνησε ήδη λάθος, με ανακοίνωση ότι συγκεκριμένη ομάδα αποφάσισε και θα διαδηλώσει… 

Παραβρέθηκα εκεί και στήριξα την όλη διαδικασία όσο μπορώ. Δημιούργισα μια αφίσα και μέρες νωρίτερα έστειλα μήνυμα και προσφέρθηκα για συμμετοχής στην οποιαδήποτε οργάνωση.

Για μένα μονόδρομος και χρέος μου να παραβρεθώ και να συμπαρασταθώ στην οποιαδήποτε προσπάθεια αλλά ξανά για άλλη μια φορά ενάντια στα πιστεύω μου. Συνεχίζω να υποστηρίζω πως μόνο αν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΩΣ ΕΝΑ ενάντια στο κράτος ξεσηκώσουμε τον κόσμο, θα υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα.

Θεωρώ πως έπρεπε πρώτα να γίνει μια συγκέντρωση όλων των συλλόγων και ομάδων, και να ΣΥΝΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ για μια διαμαρτυρία. Να το οργανώσουν, να το ανακοινώσουν να φέρουν τον κόσμο τους και όλα όσα χρειάζονται για ένα σοβαρό event.

Ο κόσμος πια έχει απογοητευτεί και δύσκολα ξεσηκώνεται και συμμετέχει. Δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη.

Για άλλη μια φορά θα πω, υπάρχει μια δυνατότητα για να έχουμε χιλιάδες ανθρώπους εγγεγραμμένους σε μια ενότητα, ένα σωματείο για την υπεράσπιση όλων μας! Δεν είμαι εγώ το σωματείο, δεν έβαλα καν υποψηφιότητα στο Δ.Σ. για να αποδείξω ότι το σωματείο είναι απλά ένας θεσμός και η ιδέα μιας ενότητας.

Προσωπικά σαν πυρόπληκτος ευχαριστώ όλους που παραβρέθηκαν σε αυτή την προσπάθεια, αν δεν είχε το θεμιτό αποτέλεσμα και δεν έγινε κατά το τρόπο που πιστεύω δεν έχει πια σημασία. Σημασία έχει η όλη προσπάθεια να ειναι η αρχή για να λάβουμε πιο δραστικά μέτρα. Και για να λέμε και την αλήθεια, και την χειρότερη οργάνωση του κόσμου να είχαμε, δεν πιστεύω να μην είδε την ανακοίνωση διαμαρτυρίας ο κόσμος των εγκαυματιών και των ανθρώπων που έχασαν τους αγαπημένους τους και δεν ήταν στο πλάι μας.

Είναι θετικό ότι εχθές παραβρέθηκαν στην διαμαρτυρία όλες οι ομάδες. Εξίσου θετική είναι η αναμεταξύ τους επικοινωνία και η ελπίδα για μια νέα κινητοποίηση, πιο οργανωμένη και με περισσότερη συμμετοχή. θεωρώ επίσης πως η κριτική που έκανα δημόσια απέφερε καρπούς και στο τέλος της διαμαρτυρίας τελικά υποστηρίχτηκε πως όλοι μαζί στηρίζουν την προσπάθεια αυτή και ας μην έκαναν δηλώσεις συμπαράστασης από την αρχή.

Η  Ένταση

Υπάρχει μια ένταση τις τελευταίες μέρες για την οποία λυπάμαι και εύχομαι να κατασταλάξει. Η ένσταση αφορά το παράπονο μου, πως εφόσον όλες οι ομάδες στα κοινωνικά δίκτυα αποφάσισαν και έβγαλαν μια ανακοίνωση ότι στηρίζουν την  χθεσινή προσπάθεια διαμαρτυρίας, σιμαντικός συλλογος που μάλιστα αποκαλείται και συντονιστική επιτροπή κατοίκων ΔΕΝ έβγαλε καμία επίσημη ανακοίνωση συμμετοχής!

Για το λόγο αυτό και μέσα από το κοινωνικό δίκτυο και την ομάδα 23 July βγήκε μία ανακοίνωση με μία λίστα με όσους δήλωσαν δημόσια συμμετοχή και για να πιέσω ευγενικά παρακάλεσα όσοι δεν αναφέρονται να ενημερώσουν τα μέλη τους.

Ουσιώδες συμπαράσταση θεορώ, αν είχε βγει μια δημόσια ανακοίνωση ημέρες πριν για την συμπαράσταση και την συμμετοχή στην διαμαρτυρία. Όπως φρόντισαν και το έκαναν οι άλλες ομάδες.

Ανακοίνωση συμμετοχής και συμπαράστασης για την σιγκεκριμένη εκδήλωση έκαναν:

23 July Ηλεκτρονική εφημερίδα Πυρόπληκτων

Act4Mati Πληγέντες Αν.Αττική Ομάδα Facebook

Act4Mati 23.07.18 Ομάδα Facebook

Αλέξανδρος Υψηλάντης Εξωραϊστικός Σύλλογος Νέου Πόντου

Βήμα στο Μέλλον Νίκος Χατζηγιάννης

Γεροτσακούλι Σύλλογος

Ένωση Πυρόπληκτων Αν. Αττικής Σωματείο Πυρόπληκτων

Οικισμός Προβάλυνθος Οικοδομικός Συνεταιρισμός

ΣΕΚΜΑ Ομάδα Κατοίκων Ματιού

Σύνδεσμος Συλλόγων του Δήμου Μαραθώνα Σύλλογος

Στέργιος Τσίρκας Δήμαρχος Μαραθώνος  

Φιλοζωικό σωματείο Μαραθώνα

 Πυροσβεστικό σώμα εθελοντών Ν. Βουτζά

Αν δεν έχεις χάσει την περιουσία σου από την φωτιά η των άνθρωπο σου η δεν φέρεις σημάδια στο σώμα σου από αυτή την ημέρα δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί υπάρχει αυτή η μεγάλη αγανάκτηση και επιθυμία μιας ενότητας για τον αγώνα της δικαίωσης.

Εχθές ο Πρωθυπουργός της Χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε με την Γερμανίδα Πρωθυπουργό Ανγελα Μέρκελ για το μεταναστευτικό. Η Καγκελάριος της Γερμανίας έκανε δηλώσεις σχετικά με το θέμα και έκανε και κριτική στην τακτική που επέλεξε ο Ερντογάν.

Την ίδια ώρα τα κοινωνικά δίκτυα έχουν πάρει φωτιά και μια Λίστα κάνει το γύρω του κόσμου με χώρες που δήλωσαν συμπαράσταση στην Ελλάδα.

–  Estonia
–  Poland
–  Slovakia
– Czech Republic
– Hungary

Αναρωτηθείτε τι αισθάνεστε για τις χθεσινές δηλώσεις της Ανγελας Μερκελ και την στάση της Γερμανίας, και σιγκρίνετε τι εσθάνεστε για τις χώρες που βλέπετε καταγεγραμένες στην λίστα αυτή. Το ίδιο είναι?

Μετά προσπαθήστε να καταλάβετε αν ένας πυρόπληκτος που μάχαιτε, δικαίως αισθάνεται αγανάκτηση γιατί δεν δημοσιεύτηκε μέρες πριν συμπαράσταση για την διαμαρτυρία πυρόπληκτων από σιγκεκριμένο σύλλογο.

Eιναι πραγματικά τόσο λάθος που ήθελα όλοι οι σιμαντικόι σύλλογοι να στηρίξουν δημόσια εξ αρχής την προσπάθεια? οι άλλοι προαναφερόμενοι έπραξαν λάθος που δεν έπραξαν αιφνιδιαστικά αλλά δήλωσαν δημόσια την συμμετοχή τους? Ο Σύλλογος με δύναμη και ιστορία από την καμένη περιοχή θα είχε δώσει άλλο κύρος στην εκδήλωση αν είχε απλά κάνει ότι έκαναν και όλοες οι υπόλοιπες ομάδες.

Οι Καταπατητές δασικών εκτάσεων

Ειδικότερα σχόλια περί καταπατητών αλλά και προσωπικές συζητήσεις μαρτυρούν μια εικόνα που γνωρίζουν εδώ και χρόνια οι κάτοικοι από το Γεροτσακούλι. Οι επιθυμία το κάτω λιβάδι πάση θυσία να είναι ξανά ο κήπος του Κάστρου ψιλά είναι κατανοητή. Και εγώ αν διέμενα στο Κάστρο σίγουρα θα ήθελα από κάτω πράσινο λιβάδι και όχι σπίτια αλλά όλα αυτά αδίκως μαυρίζουν εμένα.

Αν υπάρχουν γύρω μας καταπατητές πρέπει να τιμωρηθούν από την δικαιοσύνη. Όσοι με πλησιάσουν ξανά και μου αναφέρουν περί καταπατητές παρακαλώ να βγουν και να το καταγγείλουν με των ορθό τρώπο. Ειδικά ο Δήμος και οι γύρω φορείς να μηνύσουν και να καταγγείλουν τους καταπατητές για να μας προστατέψουν από αυτούς Δέν μένεις λίγο έγκιος, η είσαι η δεν είσαι! Επομένως η υπάρχουν στην περιοχή μας και το σταματάμε τώρα (εχθές) η το βουλώνουμε γιατι ειναι μεγάλη ντροπή να προσβάλουμε ανθρώπους με τα υπονοούμενα μας!

Λοιπάμαι που η κατάσταση αυτή έχει ξεφύγει και με πλισιάζουν άνθρωποι να με σιχαρούν κατά αυτό το τρόπο.

“Καλησπέρα σας. Σας ευχαριστούμε πολύ για την βοήθεια την ειλικρίνεια και την συμπαράσταση σας . Η περιοχή του ΠΡΟΒΑΛΙΝΘΟΥ έχει ανάγκη τους αληθινούς γείτονες . Ευχαριστούμε !!!!” Β.Κ.

Το Αύριο

Αύριο ξεκινά μια νέα ημέρα… υπάρχουν τα προαναφερόμενα σωμάτια και σύλλογοι και ευελπιστώ να συνεργαστούν και να πιέσουν μαζί όλοι για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Φυσικά το καλύτερο ειναι η συμμετοχή στο ειδικά για το λόγο αυτό δημιουργειμένο Σωματείο Πυρόπληκτων.

Εγώ πιά είμαι πάρα πολύ απογοητευμένος! Μπορεί τόσο καιρό να πίστευα πως υπάρχει μια ενότητα του κόσμου αλλά επιτέλους κατάλαβα ότι είναι μια ουτοπία!

Πραγματικά αναρωτήθηκα γιατί εγώ ο Ιάσωνας που δεν έχω τσακωθεί στην ζωή μου με άνθρωπο, που περπατώ στο Λιμάνι και  με χαιρετούν, που γενικά με αγαπά ο κόσμος γιατί είμαι δοτικός, σέβομαι, προσφέρω και αγαπώ, γιατί εγώ να φθείρομαι να έρχομαι σε αντιπαράθεση με ανθρώπους και να προβάλλω δημόσια την γνώμη μου για να διεκδικήσω το δίκιο? Για ποιόν? Για ποιόν μάχομαι, για τους  100 εχθές? Οι άλλοι 100 ήταν από τις ομάδες και θα φροντίσουν τους άλλους 100 μια χαρά πιστεύω.

Θεωρώ πως έδωσα αρκετές ευκαιρίες και στο κόσμο αλλά και στον εαυτό μου για να συμμετέχει ενεργά και να γίνει μια μοναδική ομάδα, να απαιτήσει για μια αποκατάσταση που μας αξίζει και όχι την γελοιότητα που μας πασάρουν!

Θέλησα μια μεγάλη ομάδα να σταθεί έξω από τις πύλες κάθε δικαστικής διαμάχης και να φωνάζει για την υπεράσπιση!

Πολλά θέλησα αλλά άλλοι δεν θέλουν…

Ευχαριστώ

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου σε όσους πραγματικά πιστέψαν σε εμένα. Θέλω να ελπίζω ότι μέσα από τις σελίδες του 23july οι ενέργειες και ο αγώνας μας θα παραμείνει ζωντανός. Το 23july θα συνεχίσει να καταγράφει τις εξελίξεις και τα γεγονότα που αφορούν τους πυρόπληκτους.

Εγώ θα κάνω άλλο ένα βήμα πίσω και θα προσπαθήσω να αποκαταστήσω το σπίτι και το κήπο μου. Έτσι και αλλιώς το Σωματείο πυρόπληκτων Ανατολικής Αττικής έχει πάρει πια το δρόμο του, έχει άξια άτομα με όρεξη για δουλειά και μακάρι να αυξηθούν τα μέλη του γιατι ο λόγος και οι αποφάσεις ανοίκουν στους πυρόπληκτους και σε κανέναν άλλο.

Μπορεί να τόλμησε κάποιος να πει ότι δεν έχω προσφέρει αλλά κατανοώ ότι δεν μπωρεί και ο καθένας να γνωρίζει πόσες άπειρες ώρες εργασίας κρύβονται πίσω από τα δύο χρόνια αντίστασης στην αδικία. Είμαι υπερήφανος για όλο αυτό το διάστημα που συναναστράφηκα με άλλους πραγματικά πυρόπληκτους ανθρώπους, που μου μίλησαν για την δικιά τους τραγική 23 Ιουλίου όπως την έζησαν εκείνοι. Είμαι υπερηφάνως που κατάφερα και αποτύπωσα και κράτησα σε αρχείο φωτογραφικό υλικό και βίντεο, που δημιούργησα μια ομάδα και μία σελίδα αναφοράς. Βίντεο τραβηγμένα με κόπο, βίντεο από τους ανθρώπους, την καμένη γη, την καταστροφή. Είμαι υπερήφανος που στάθηκα σε ένα σκαμπό ψιλά να καταγράψω την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα και να των ερωτήσω για τα λεφτά που θα σπαταλάγαμε έτσι και αλλιώς και για τα 37 εκατομμύρια που έκαναν μερικούς τα επιτόκια χαρούμενους. Έκανα ένα μεγάλο αγώνα και μία τεράστια προσπάθεια για το πιο καθαρό αγνό και μοναδικό ορθό τρόπο υπεράσπισης των πυρόπληκτων, το σωματείο. Ο λόγος έπρεπε πάντα να ανήκει στους πυρόπληκτους και κανένας άλλος να αποφασίζει για αυτούς!

Για όσους στεναχώρησα, μόνο άθελα θα έκανα κάτι τέτοιο. Με την αποκατάσταση του σπιτιού, εύχομαι να αποκατασταθεί και η ψυχή μου. Ο πόνος είναι τεράστιος.

Kλείνω με τα πιο όμορφα λόγια συμπαράστασης από έναν φίλο στο Ματι:

Είμαι γενικά άνθρωπος με χιούμορ στα όρια του κυνικού και πολλές φορές σκληρός ή ανθεκτικός σε διάφορες καταστάσεις ίσως και λόγω επαγγελματος. Αλλα αυτή η φωτιά πριν 1,5χρονο με άλλαξε. Όπως και άλλαξε πολλούς ανθρώπους στην περιοχή που άλλους τους γνώριζα και άλλους όχι.

Όσοι δεν έζησαν από κοντά την καταστροφή ή την απώλεια δεν μπορούν να τους καταλάβουν. Εν μέρει και εγώ που είχα μόνο υλικές απώλειες στο σπίτι μου. Τον Ιάσωνα που έχει δημιουργήσει αυτή την ομάδα τον θυμάμαι απ την εφηβεία μου όταν παίζαμε μπάσκετ στον Νεο Βουτζα και εγώ ήμουνα 1.65 υψος (και παρόλα αυτά έπαιζα μπάσκετ και ακόμα τόσο είμαι) και αυτός είχε πλούσιο μαλλί με μπούκλες (δεν το έχει τώρα). Ηταν ένα ήρεμο παιδί πάντα καλοσυνάτος και με το χαμόγελο. Μετά για αρκετά χρόνια χαθήκαμε. Ήρθαν έτσι τα πράγματα που τον ξανασυνάντησα μετά την καταστροφή…

Όταν έμαθα ότι καταστράφηκε το σπίτι του, ότι κατάφερε να σώσει την μητέρα και τα παιδιά τού. Παρακολουθώ συνέχεια αυτά που γράφει. Πολλοί θα πουν ότι είναι εριστικός, οξύς στα όρια του καυγατζή. Μπορεί να το σκέφτηκα και εγώ καμία φορά.

Πολλές φορές τα ελληνικά του δεν είναι τέλεια και δημιουργεί παρεξηγήσεις. Δεν έχω παιδιά… αλλά αν το παιδί μου αναγκαζόταν να μένει σε ένα σπίτι που τρέχει νερά με τα μπάζα με τον αμίαντο να έχουν σχεδόν θάψει το σπίτι μου, μπορεί και να έκανα και να μίλαγα χειρότερα απ τον Ιάσωνα.

Μπάζα, σκόνη και έντονη μυρωδιά φέρουν των Ιάσονα σε απόγνωση μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα για βοήθεια στο Δήμο Ραφήνας.
Μοναδική συμπαράσταση εθελοντές που μετά από 2 ημέρες εργασίας με φτυάρια ξεφρακάρανε το παράθυρο και την πόρτα του παιδικού δωματίου. Μόνο εκει ειχαμε να μείνουμε το πρώτο μήνα, εσείς δεν θα φωνάζατε?

Ειδα ένα βιντεακι απ την Γερμανική τηλεόραση που τον είδα να κλαίει στην αυλή του καμμένου σπιτιού του και λύγισα. Ειναι δυνατόν 1,5 χρόνο μετά να μην έχει γίνει τίποτα;;; Τελικά είχε δίκιο που φώναζε απ την αρχή. Και να απολογηθώ που με έχει παρασύρει η δουλειά μου και η καθημερινότητα και δεν έχω βοηθήσει όσο πρέπει για την διεκδίκηση των αυτονόητων απ τους πυρόπληκτους. Θ.Π.

ΥΣ. Πέρα από τις αναφερόμενες περιοχές είναι ακόμα πάρα πολλές που δεν έχουν αναγνωριστεί επαρκώς. Η σελίδα του 23 july παραμένει εδώ, και η πόρτα είναι ανοιχτή για το κάθε πυρόπληκτο να αναδείξει την δικιά του ημέρα όπως την έζησε στις 23 Ιουλίου 2018. Είμαστε εδώ να κάνουμε ένα αφιέρωμα για κάθε περιοχή και για κάθε άνθρωπο που το επιθυμεί. Η σελίδα ειναι από πυρόπληκτους για πυρόπληκτους, ανήκει στους πυρόπληκτους και δεν λαδώνεται δεν εξαγοράζεται αλλά και δεν εκτελεί εντολές!